Montaż budynków z prefabrykowanych elementów żelbetowych wykonują brygady montażowe. Skład brygady montażowej zależy od technologii montażu, rodzaju montowanych elementów oraz organizacji pracy na budowie. Zadaniem brygady montażowej jest:
• pobranie prefabrykatu (z placu składowego lub środka transportu poziomego, którym dostarczono go na budowę) i przygotowanie go do montażu,
• podwieszenie elementu na haku maszyny montażowej (żurawia),
• przygotowanie miejsca montażu,
• ustawienie elementu, sprawdzenie ustawienia i tymczasowe zamocowanie,
• wykonanie ostatecznego (trwałego) połączenia elementów, które może polegać na: ułożeniu dodatkowego zbrojenia i zespawaniu elementów stalowych, ułożeniu niezbędnych warstw izolacji, zadeskowaniu szczelin i otworów, ułożeniu mieszanki betonowej lub zaprawy, a następnie zagęszczeniu jej i wykończeniu widocznych powierzchni.
Ze względu na kolejność montowanych elementów rozróżniamy dwie metody organizacji montażu: rozdzielczą i kompleksową. Metoda rozdzielcza polega na tym, że podczas kolejnych przejazdów maszyny montażowej ustawiane są elementy jednego typu (np. podczas pierwszego przejazdu - wszystkie słupy, a podczas następnego - belki). Metoda ta zapewnia możliwość natychmiastowego wykonywania złącz bez przerywania montażu, zapewnia szybki montaż i wydajną pracę maszyny montażowej. Jej podstawową wadą jest to, że do montażu instalacji wewnętrznych można przystąpić dopiero po ostatnim przejeździe maszyny montażowej, czyli po zamontowaniu wszystkich elementów w całym obiekcie. Metoda ta ma głównie zastosowanie w budownictwie przemysłowym.
W metodzie kompleksowej wszystkie elementy (różnego typu) ustawia się kolejno w czasie jednego przejazdu maszyny montażowej. Zaletą tej metody jest to, że wystarcza tylko jeden przejazd maszyny montażowej, co obniża koszty i przyspiesza rozpoczęcie prac pomontażowych. Wadą metody jest gorsze wykorzystanie czasu pracy maszyny montażowej, wolniejszy montaż, niższa wydajność i konieczność stosowania złączy spawanych. Metodę kompleksową stosuje się głównie w budownictwie mieszkaniowym.
Istota budownictwa uprzemysłowionego - bo tak nazywa się budowanie z prefabrykatów - polega na znacznym zmechanizowaniu procesu wykonywania stanu surowego budynku. Elementy prefabrykowane są wykonywane w stałych wytwórniach działających według zasad i organizacji stosowanych w przemyśle, tzn. opartych na powtarzalności i zmechanizowaniu, a nawet zautomatyzowaniu. Także stałe stanowiska pracy, zapewniające mniejszą pracochłonność i większą wydajność niż na budowie, pozwalają na obniżenie kosztów produkcji. W fazie montażu na budowie, stosowanie ciężkiego sprzętu (żurawi) pozwala na osiąganie większej wydajności i tempa pracy, przy mniejszym zaangażowaniu sił pracowników. Dla przykładu - montaż jednej płyty stropowej o powierzchni ok. 15 m2 w systemie wielkopłytowym zajmuje 20-30 min.
W organizacji montażu elementów prefabrykowanych wyróżniamy dwie zasadnicze fazy: dostarczanie elementu i ustawianie go. W fazie dostarczania elementu może to być montaż.
• z placu składowego, gdy maszyna montażowa pobiera elementy ze składowiska usytuowanego na placu budowy w jej zasięgu,
• z kół, gdy maszyna montażowa pobiera elementy bezpośrednio ze środków transportu zewnętrznego (wymaga to dobrej synchronizacji dostaw z montażem),
• z kontenerów (sposób pośredni między pierwszym i drugim), gdy elementy są pobierane z pojemników załadowanych w wytwórni, a następnie dostarczonych na plac budowy i ustawionych w zasięgu maszyny montażowej.
Najtańsza
wełna mineralna rockwool w Internecie
energooszczędne
klimatyzatory różnych firm