Rodzaje koparek
Koparka przedsiębierna może pracować tylko na poziomie dna wykopu. Wykona wykop, jeśli wjedzie na jego dno, a więc wcześniej musi przygotować odpowiednio wyprofilowany zjazd. Podczas wykonywania koparką przedsiębierną wykopów liniowych o niewielkiej głębokości samochody samowyładowcze lub wozidła technologiczne, na które ładowany jest odspojony grunt, należy ustawiać na koronie wykopu, czyli na poziomie terenu. Gdy wykop osiągnie głębokość uniemożliwiającą taki załadunek, samochody muszą wjeżdżać do wykopu, gdzie ustawiają się z boku lub z tyłu koparki.
Koparki przedsiębierne i opisaną tu metodę zwykle stosuje się do wykonywania wykopów tak głębokich, że nie można wykonać ich jednym przejazdem koparki podsiębiernej pracującej na brzegu skarpy. Koparce podsiębiernej może bowiem grozić zsunięcie się po stoku skarpy lub przewrócenie. Koparka przedsiębierna na dnie wykopu nie stwarza takich zagrożeń.
Koparki zbierakowe, choć rzadziej spotykane, mają szeroki zakres stosowania. Można nimi wykonywać na przykład głębokie wykopy pod budynki. Pracę należy wówczas organizować podobnie jak pracę koparek podsiębiernych. Koparki zbierakowe są doskonałym narzędziem do wykonywania wykopów w gruntach piaszczystych lub nawodnionych. Są nieodzowne w pracach hydrotechnicznych (takich jak np. budowa kanałów żeglugowych lub obwałowań rzecznych), stosuje się je także do wykonywania i konserwacji rowów melioracyjnych oraz do zdejmowania nadkładu w kopalniach odkrywkowych.
Koparki chwytakowe są najlepsze do wykonywania do prac w gruntach nawodnionych lub pod wodą i niektórych innych robót, na przykład wykopów typu studziennego (tzn. głębokich i o małej powierzchni). Koparek chwytakowych używa się zatem do pogłębiania koiyt rzek i kanałów, wykonywania wykopów podprzyczółki i filary mostowe itp. Bardzo przydają się podczas wykonywania wykopów w gruntach kurzawkowych. Do innych zadań są mniej przydatne.