Program wspomagający tworzenie harmonogramów wymaga wprowadzenia niezbędnych danych, głównie z przedmiaru i kosztorysu, ale też innych informacji, takich jak: zakładany termin zakończenia robót, przewidywaną liczbę i specjalności robotników, przyjęte technologie wykonania itd. Na tej podstawie komputer może stworzyć harmonogram ogólny budowy, a także - gdy jest to potrzebne - inne harmonogramy, np. dostawy, zużycia i zapasu określonego materiału, pracy wybranych maszyn lub środków finansowych. Harmonogramy takie można wydrukować.
Ważną zaletą harmonogramów tworzonych za pomocą programów komputerowych jest łatwość porównywania rzeczywistego przebiegu robót z planowanym. Korekta harmonogramu następuje automatycznie po wprowadzeniu informacji o rzeczywistym przebiegu robót. Zadaniem kierownika budowy jest tylko wprowadzanie bieżących danych, program zaś analizuje te informacje i wskazuje ewentualne zagrożenia wynikające z niezgodności przebiegu budowy z planem.
W podobny sposób, wykorzystując programy komputerowe można planować organizację budowy, projektując i optymalizując sieci zależności. Dotyczy to zwykle dużych i złożonych przedsięwzięć.
Jeszcze do niedawna, sporządzając plan organizacji robót (zarówno harmonogramu, jak i sieci zależności), projektant miał do dyspozycji jedynie swoją wiedzę i doświadczenie, a w obliczeniach mógł pomagać sobie tylko kalkulatorem. Obecnie doświadczenie projektanta jest równie ważne, ale gdy dysponuje on sprzętem komputerowym z odpowiednim oprogramowaniem, znaczną część pracy wykonuje maszyna.
Oprogramowanie komputerowe wspomaga wiele dziedzin projektowania w budownictwie. Bardzo ważną rolę odgrywa np. w projektowaniu architektonicznym, konstrukcyjnym, przy tworzeniu harmonogramów, kosztorysów oraz w wykreślaniu rysunków. Równie ważne są programy wspomagające sporządzanie kosztorysów budowlanych, na podstawie których m.in. sporządza się projekty organizacji robót.
Analiza sieci zależności polega na obliczeniu terminów i rezerw czasu kolejnych zdarzeń, a następnie na obliczeniu, jakie są zapasy czasu podczas wykonywania poszczególnych czynności. W sieci zależności można bowiem obliczyć najwcześniejszy i najpóźniejszy możliwy termin zaistnienia każdego zdarzenia oraz ewentualną rezerwę czasu. Dzięki temu poznamy zapasy czasu dotyczące poszczególnych czynności. Te czynności, które nie mają zapasu czasu (to znaczy, że zapas jest równy zeru) nazywane czynnościami krytycznymi. Wszystkie czynności krytyczne w sieci zależności tworzą drogę krytyczną. Na całej drodze krytycznej (od zdarzenia początkowego sieci powiązań, aż po zdarzenie końcowe) nie będziemy mieli żadnych zapasów czasu. Jaki z tego wniosek? Czynności znajdujące się na drodze krytycznej muszą być wykonane w zaplanowanym czasie, bo to właśnie będzie decydowało o dotrzymaniu terminu realizacji całego przedsięwzięcia.
Najlepsze
kotły na eko-groszek kupisz u nas