Analiza sieciowa przedsięwzięć
W analizie sieciowej dużych skomplikowanych przedsięwzięć korzysta się z możliwości, jakie stwarza technika komputerowa.
Najczęściej stosowaną metodą planowania sieciowego jest metoda drogi krytycznej, znana też jako metoda CPM (od ang. Critical Path Method). Powstała w latach 50. ubiegłego stulecia w USA jako pierwsza metoda planowania sieciowego.
Droga krytyczna jest to najdłużej trwający ciąg czynności (procesów) między zdarzeniem początkowym i końcowym całego przedsięwzięcia. Wydłużenie czasu którejkolwiek z czynności należących do tego ciągu wydłuży czas realizacji całego przedsięwzięcia. Czynności należące do drogi krytycznej nie mają zatem zapasów czasu.
Przebieg drogi krytycznej ustala się na podstawie nieskomplikowanych przeliczeń na podstawie sieci powiązań. Jak narysować taką sieć? W tym celu każdą czynność planowanego przedsięwzięcia przedstawia się za pomocą dwóch zdarzeń: pierwsze to rozpoczęcie czynności, np. początek betonowania na danej działce roboczej, a drugie - zakończenie wykonywania czynności. Symbolem graficznym zdarzeń w sieci powiązań są zwykle okręgi albo owale. Łączy się je odcinkami zakończonymi strzałką. Odcinki te symbolizują czynności (procesy budowlane), a strzałki - kierunek ich przebiegu.