Metoda pracy równomiernej
Metoda pracy równomiernej (zwana niekiedy metodą potokową) to przemysłowa metoda produkcji taśmowej adaptowana na potrzeby budownictwa. Polega na podziale obiektu budowlanego na działki robocze z zachowaniem w miarę jednakowej pracochłonności robót na każdej z nich. Podział taki jest niezbędny, aby stworzyć warunki do pracy równomiernej i rytmicznej. Brygady robotników przechodzą z jednej działki roboczej na drugą i zawsze wykonują takie same prace. Jeżeli zaplanowane do wykonania obiekty nie są duże (np. domy jednorodzinne), każdy z nich może stanowić odrębną działkę roboczą. Charakterystyczną cechą metody pracy równomiernej są szczególnie korzystne właściwości organizacyjne. Osiąga się dzięki niej najlepsze warunki ciągłości i równomierności zatrudnienia brygad roboczych, pracy maszyn i zużycia materiałów, a także samej produkcji budowlanej. Pojawia się też możliwość znacznego zwiększenia wydajności zatrudnionych robotników. Wynika to z możliwości tworzenia wyspecjalizowanych brygad (np. murarzy z pomocnikami, betoniarzy i zbrojarzy, tynkarzy itp.) oraz powtarzalności zadań, które wykonują. Najważniejszym i najtrudniejszym zadaniem podczas projektowania organizacji robót tą metodą jest podział obiektu na działki robocze o jednakowej lub bardzo podobnej pracochłonności (różnice nie powinny przekraczać 15%) oraz odpowiedni dobór składu wyspecjalizowanych zespołów roboczych. Im więcej działek roboczych, tym lepsze są rezultaty stosowania metody pracy równomiernej. Trzeba jednocześnie zwracać uwagę, aby działki nie były zbyt małe. Na małej działce czas zużyty na organizację stanowiska roboczego może okazać się zbyt wielki w stosunku do czasu pracy. Długość okresu ustabilizowanej pracy równomiernej zależy od liczby działek roboczych. Im jest ich więcej, tym ten okres jest dłuższy i tym korzystniejsze staje się stosowanie metody pracy równomiernej.