Jednostkowy charakter każdej budowy sprawia, że znacznie utrudnione jest zastosowanie przemysłowych metod produkcji, co stanowi następną cechę budownictwa. Podejmowane były próby zastosowania w budownictwie korzystnych, przemysłowych systemów organizacji, charakteryzujących się powtarzalnością i taśmową, zmechanizowaną produkcją. W Polsce, zwłaszcza w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, rozwinięte było mieszkaniowe budownictwo wielkopłytowe. Jego cechą charakterystyczną było znaczne uprzemysłowienie. Duża część procesu budowlanego została przeniesiona do tzw. fabryk domów. Były to duże wytwórnie prefabrykatów betonowych i żelbetowych, gdzie produkowano płyty ścienne, stropowe i inne elementy, stosując metody i warunki organizacyjne takie same, jak w przemyśle. Była to produkcja taśmowa, a przynajmniej powtarzalna, na stałych stanowiskach roboczych, z przygotowanymi wcześniej narzędziami i sprzętem. Ważne było też znaczne zmechanizowanie procesu produkcyjnego. Wykorzystując w ten sposób zalety produkcji przemysłowej (stałe stanowiska pracy, zmechanizowanie, powtarzalność, w zabezpieczonych przed wpływami atmosferycznymi pomieszczeniach), można było znacznie przyspieszyć wznoszenie budynków. Elementy wyprodukowane w fabryce domów transportowano na plac budowy i tam montowano z nich budynki. W połowie lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku budownictwo wielkopłytowe, głównie mieszkaniowe, było stosowane w wielu krajach europejskich.
Mimo że obecnie prefabrykacja jest rzadziej stosowana, to jej zalety wynikające z możliwości wykorzystania przemysłowych metod produkcji pozostają nadal aktualne. Pewnym ograniczeniem jest znaczący koszt transportu prefabrykatów z wytwórni na plac budowy.
Istotną cechą jest indywidualny (jednostkowy) charakter każdej budowy.
Można powiedzieć, że prawie każdy obiekt (np. budynek, most, wiadukt, zapora itp. obiekt inżynierski lub inna budowla) jest budowany według innego, indywidualnego projektu, czyli ma charakter jednostkowy. Także technologie budowy mogą być różne. Nawet obiekty budowane według takiego samego projektu mają odmienną lokalizację, różne są warunki gruntowe ich posadowienia, warunki atmosferyczne towarzyszące wykonywaniu robót, warunki dostaw materiałów i zazwyczaj skład zespołów pracowniczych realizujących zadania. Wszystko to powoduje, że każdą budowę trzeba planować indywidualnie, a metody planowania - dostosować do specyficznych cech wykonywanego obiektu budowlanego.
Specyficzne warunki realizacji powodują, że produkcyjny proces budowlany w istotny sposób różni się od procesów produkcyjnych w innych gałęziach przemysłu. Ponadto w budownictwie występują procesy robocze, które nie są spotykane w przemyśle. Warto więc przyjrzeć się tym charakterystycznym cechom budownictwa, które powodują konieczność innego podejścia do organizowania produkcji budowlanej niż produkcji przemysłowej. Poznamy teraz najważniejsze z tych cech.
Znaczne rozproszenie realizowanych obiektów budowlanych bardzo istotnie odróżnia budownictwo od produkcji przemysłowej. W zakładach produkcji przemysłowej stanowiska robocze są skoncentrowane blisko siebie, zwykle w zamkniętych pomieszczeniach, co pozwala na stabilną organizację produkcji. W budownictwie stanowiska pracy poszczególnych zespołów są oddalone od siebie i znajdują się w różnych miejscach, czyli na różnych placach budów. Utrudnia to organizację robót budowlanych i stosowanie stałych struktur organizacyjnych.
Jako najlepszy developer potrafimy sprzedawać
tanie mieszkania w całej Polsce.