Likwidacja elementów zagospodarowania budowy przeprowadzana jest zwykle w odwrotnej kolejności niż prace związane z zagospodarowywaniem. Trzeba zlikwidować i zdemontować wszystkie pomocnicze warsztaty i wytwórnie, magazyny, składowiska materiałów i prefabrykatów, urządzenia transportu pionowego (windy, dźwigi, żurawie), a także elementy tymczasowych dróg oraz sieci i instalacji potrzebnych w czasie budowy. Konieczne jest także usunięcie wszystkich niewykorzystanych materiałów oraz wszelkiego rodzaju odpadów i śmieci. Trzeba rozebrać tymczasowe obiekty socjalne i administracyjne (na ogół przewozi się je na inny plac budowy) oraz tymczasowe ogrodzenie terenu budowy. Teren powinien być wyrównany. Potem należy rozplantować ziemię roślinną (humus) zgarniętą z powierzchni placu budowy przed rozpoczęciem robót.
Rozsądnym rozwiązaniem jest likwidowanie niektórych elementów zagospodarowania terenu budowy jeszcze przed całkowitym zakończeniem robót i przenoszenie ich na nowe place budów. Można tak postąpić na przykład ze zbrojarnią po zakończeniu robót żelbetowych, z ciesielnią - po zakończeniu stanu surowego, z wytwórnią betonów i zapraw - po zakończeniu procesów mokrych w obiekcie. Po zakończeniu stanu surowego można także zmienić środki transportu pionowego, na przykład likwidując żurawie wieżowe i instalując windy transportowe lub wyciągi przyścienne. Można także stopniowo likwidować magazyny i niektóre drogi tymczasowe. Do składowania materiałów i elementów wykończeniowych można na ogół wykorzystać niektóre pomieszczenia w wybudowanym obiekcie.
Po zakończeniu wszystkich robót związanych z budową lub remontem obiektu (lub obiektów) kierownik budowy musi zlikwidować wszystkie urządzenia i tymczasowe obiekty będące elementami zagospodarowania terenu budowy. Obowiązkiem kierowniku budowy jest też doprowadzenie terenu budowy do stanu sprzed rozpoczęcia robót lub lepszego (np. bogatszego w zieleń). Te same zalecenia dotyczą terenów i ulic sąsiadujących z placem budowy, jeśli w czasie robót korzystano z nich w sposób, który doprowadził do zniszczeń. Jeżeli przewidziano zagospodarowanie terenu wokół wybudowanego lub remontowanego obiektu, to oczywiście wtedy teren będzie doprowadzony do stanu, jaki przewidział projektant.
Do prowadzenia robót betonowych w okresie zimowym także stosuje się cieplaki, dodatki chemiczne do mieszanek oraz ogrzewanie ułożonego betonu parą lub ciepłym powietrzem, a w uzasadnionych przypadkach bezpośrednie ogrzewanie zbrojenia. Zbrojenie podgrzewa się, przepuszczając przez pręty prąd elektryczny o obniżonym napięciu, bezpiecznym dla człowieka. Ułożoną mieszankę dodatkowo osłania się słomianymi matami lub innymi ciepłochronnymi materiałami przed zbyt szybką utratą ciepła. Należy pamiętać, że przed przystąpieniem do betonowania deskowanie i ułożone w nim zbrojenie trzeba koniecznie oczyścić z lodu i śniegu, najlepiej używając do tego pary wodnej lub gorącego powietrza.
Konstrukcji betonowych i żelbetowych nie należy betonować w temperaturze poniżej -15°C na wolnym powietrzu, nawet jeśli zastosowano opisane wcześniej środki ochrony.
Rury i łączniki
KAN